BAJET PEMBANGKANG : DUITNYA DARI MANA?

Pakatan Rakyat, di mana wang itu akan datang?

September 28, 2012

SURAT FMT: Dari Arul K Muthiah, melalui e-mel

Dalam penantian pilihan raya umum, kita telah melihat Pembangkang cuba untuk memperkenalkan lebih banyak cadangan-cadangan dasar untuk mempengaruhi segmen pengundi utama. Secara khususnya, ia telah mensasarkan pengundi muda, kali pertama, yang membentuk sebahagian besar daripada lebih daripada dua juta pengundi baru didaftarkan di Malaysia, dan kelas menengah secara umum.

Dua daripada cadangan-cadangan dasar Pakatan yang diumumkan tahun ini direka untuk mempengaruhi kedua-dua demografi pengundi secara langsung. Yang pertama ialah janji untuk menghapuskira semua Tabung Pendidikan Tinggi Nasional (PTPTN) dan menyediakan pendidikan universiti percuma, dan yang terbaru, dasar yang akan melihat pengurangan dalam harga kereta penumpang.

Kedua-dua dasar mempunyai objektif politik yang jelas dalam fikiran. Hapuskira pinjaman pelajar adalah satu janji yang menarik untuk pengundi muda yang masih terperangkap dengan hutang PTPTN mereka di samping untuk berurusan dengan kos hidup yang lebih tinggi.

Janji harga kereta yang lebih rendah mempunyai skop yang lebih luas kerana kebanyakan pemilik kereta Malaysia merungut kerana perlu membayar lebih untuk kereta yang sama daripada negara-negara lain, yang menyebabkan sebahagian besar daripada gaji yang digunakan untuk pembayaran pinjaman kereta bulanan mereka.

Dengan menjual janji-janji ini, pembangkang mengatakan bahawa ia boleh membantu meningkatkan pendapatan boleh guna kerana rakyat akan mempunyai wang lebih untuk berbelanja kepada perkara-perkara lain dan juga menjimatkan kerana kedua-dua perbelanjaan sama ada akan hilang (pinjaman PTPTN dihapuskira) atau dikurangkan ( harga kereta yang lebih murah).

Artikel ini tidak bertujuan untuk meneliti dua cadangan ini secara langsung tetapi untuk membincangkan satu soalan asas yang timbul apabila parti-parti politik - terutamanya mereka yang bukan dalam kuasa - membuat janji-janji pilihan raya: Bagaimana mereka berharap untuk membayar janji-janji ini?

Jika soalan ini tidak memerlukan jawapan, maka politik akan menjadi satu permainan yang mudah.  Tetapi kita tidak hidup dalam dunia yang mana pengundi percaya mereka boleh mendapat segala-galanya secara percuma. Ahli politik tidak boleh menganggap rakyat sebagai bodoh, kerana berani memberi pelbagai janji terutamanya apabila pilihan raya menghampiri.

Selain daripada subsidi yang ramai rakyat Malaysia masih perlukan, kebanyakan rakyat Malaysia umumnya percaya bahawa kerajaan tidak harus meningkatkan defisit bajet dan meminjam lebih banyak wang. Kebanyakan rakyat Malaysia juga merasa bertanggungjawab dan perlu membayar kembali apa sahaja pinjaman yang mereka perolehi dan tidak memaksa kerajaan menghapuskira pinjaman mereka.

Juga, penting, pelabur antarabangsa dan agensi-agensi penarafan kredit memantau untuk melihat sama ada kita hidup mengikut kemampuan kita. Ttanggungjawab fiskal adalah ukuran utama pentadbiran awam yang mantap yang akan memberi kesan kepada daya tarikan negara sebagai destinasi pelaburan dan penarafan kredit kerajaan.

Janji-janji pembangkang amat diragui dapat mengimbangkan buku kira-kira negara dalam agendanya. Ia tidak benar-benar menjelaskan bagaimana ia akan membayar janji pilihan raya. Dansebagai rekod perlu diketahui bahawa jumlah dan kos yang terlibat bagi janji-janji dalam bajet pembangkang adalah sebanyak RM206.5 dan ini adalah hanya bagi memnuhi keperluan bagi tahun pertama sahaja.

Dan ini tidak pun termasuk janji Pakatan bagi penurunan segera dalam harga petrol sejurus selepas mengambil alih Kerajaan. Penurunan harga petrol itu boleh menyebabkan peningkatan kos yang berbilion-bilion yang perlu ditanggung.

Janji Multi Billion

Bajet pembangunan kerajaan persekutuan bagi tahun 2012 adalah RM51.2 bilion. Janji-janji pilihan raya Pakatan pula memerlukan peningkatan kos sebanyak 400% atau empat kali lebih daripada bajet pembangunan 2012 kerajaan Barisan Nasional. Jika janji-janji Pakatan Rakyat itu dipenuhi pada tahun pertama sahaja ia akan mengakibatkan Kerajaan Pakatan tidak akan mempunyai wang yang cukup untuk membayar gaji guru, doktor, jururawat, polis dan anggota tentera, apatah lagi mempunyai dana untuk membina jalan, sekolah , hospital atau menyediakan bantuan kebajikan kepada golongan miskin. Kebanyakan wang akan telah digunakan untuk menyampaikan janji dalam Buku Jingga.

Jika ini berlaku, perkhidmatan penting akan terhenti dan negara akan berhenti berfungsi. Jika ia memutuskan untuk meminjam lebih banyak wang untuk membiayai janji-janjinya , defisit fiskal terus meningkat  dari 4.7% yang diterima sekarang yang mana ianya adalah lebih 25% daripada KDNK dan Malaysia pastinya akan muflis dan bankrap dalam tempoh dua tahun pertama Pakatan memerintah Putrajaya.

Pakatan menyatakan bahawa mereka akan "menghapuskan rasuah" untuk membayar janji-janjinya. Tetapi soalan yang penting adalah adakah hanya dengan andaian rasuah boleh dihapuskan sahaja boleh mendapatkan RM206.5 bilion untuk memnuhi janji-janji pembangkang?

Mari kita menganalisis bajet 2012 persekutuan. Daripada jumlah RM232.8 bilion yang pada asalnya dibajetkan, RM148.5 bilion (63.8% daripada jumlah bajet) telah dikhaskan untuk gaji penjawat awam serta caj tetap dan geran seperti subsidi, khidmat hutang, biasiswa, geran penyelidikan dan dana untuk kerajaan negeri. Ini adalah semua caj atau bayaran yang tetap. Baki RM84.3 bilion pula adalah untuk perbelanjaan yang berkaitan, sama ada ia akan membeli bekalan, perkhidmatan dan aset atau membayar untuk projek-projek di bawah perbelanjaan pembangunan.

Rasuah dan ketirisan hanya boleh berlaku dalam proses perbelanjaan RM84.3 billion tersebut. Jikapun boleh melaksanakan 10% penjimatan dari penjimatan pembangunan, ia akan hanya membolehkan pendapatan tambahan sebanyak  RM8.43 bilion. Jelas sekali ia tidak cukup untuk membayar janji-janji untuk pilihan raya pembangkang Malah jumlah keseluruhan yang perlu dibelanjakan adalah sebanyak RM 84300000000 dan barulah ia akan dapat menampung  RM206.5 bilion yang diperlukan untuk membayar janji ke Putrajaya.

Jadi, ia tidak cukup untuk pembangkang mengatakan ia boleh berjimat dengan menyingkirkan rasuah.

Ini masih tidak cukup untuk membayar janji itu. Mereka bertanggungjawab untuk memberitahu rakyat bagaimana mereka akan mendapat dana tambahan yang lain.  Adakah mereka akan meminjam lebih banyak? Apakah program yang akan dibatalkan? Mana sekolah-sekolah yang akan dibatalkan pembinaan? Hospital mana yang akan ditutup? Apakah cukai yang akan naik? Berapa ramai penjawat awam yang akan dipecat?

Melainkan jika pembangkang boleh menjawab soalan-soalan dan menjelaskan bagaimana ia akan mendapatkan dana untuk memenuhi janji-janjinya, kita boleh menganggap bahawa sama ada ia akan memacu Malaysia untuk merosakkan dengan menghabiskan apa yang kita punyai atau sebenarnya, mereka tidak mempunyai niat pun untuk memenuhi janji-janjinya kerana mereka tahu ia adalah janji-janji yang tidak boleh dipenuhi oleh mereka.